در آغوشت مي گيرم

بي هيچ تن پوشي

بي هيچ پيرايه اي

فقط من

فقط تو

كمي عشق به عنوان چاشني

 و بعد...

نگاهي سنگين كه ميانمان جريان دارد

من با همان خزعبلات رسمي

و تو با آن حصار پارچه اي كه دور تا دورت را احاطه كرده

جمعيت موج مي زند

كمي شرم به عنوان چاشني

و  ...

        چقدر حيف!

من به راه خود ، تو نیز هم

من به کار خود ، تو نیز هم

فقط

گه گاهی

شاید از روی تفنن

و شاید محض امتحان

کمی

و شاید بیشتر از کمی

عاشق هم می شویم

برای هم میمیریم

و تنها کمی بعد تر

از هم متنفر می شویم

و باز

روز از نو و روزی نیز

 دوباره به کار خود ،  به راه خود

هرچه بادا  باد

گور پدر این عشق نیز هم!

29 شهریور 86

عزيز دل

روياي سر زده

عاشقم ميكني كه چه؟

مگر نه اينكه يك روز تو  هم مي روي

با تمامي لبخندهاي حك شده بر لبانت

مثل تمامي آنان كه يك روز  دست عشقشان را گرفتند و رفتند

مگر نه اينكه تو هم روزي خاطره مي شوي؟

چه ساده 

می گذرم از کنار تو

مسافرم

 عبور می کنم

 از جاده ، چشمان سیاه تو